Koncentracioni logor Sliven, osnovan 1915. godine u Bugarskoj, bio je jedan od najtežih logora za srpske ratne zarobljenike i civile tokom Prvog svetskog rata. Kroz ovaj logor je prošlo više desetina hiljada Srba koji su nasilno dovedeni sa okupiranih teritorija. Usled izuzetno loših uslova, bolesti i gladi, smrtnost je bila izuzetno visoka, što je logor učinilo jednim od najstrašnijih mesta patnje za srpski narod u tom periodu.
17. oktobar1915.
Koncentracioni logor Sliven osnovan je 1915. godine u gradu Slivenu u Bugarskoj, tokom Prvog svetskog rata. Kroz ovaj logor je prošlo značajan broj srpskih ratnih zarobljenika i civila, koje su bugarske vlasti zatvorile nakon okupacije delova Srbije, naročito u oblasti Moravsko-vardarskog dela Srbije. Prema nekim izvorima, broj Srba koji su prošli kroz ovaj logor procenjuje se na desetine hiljada, dok drugi izvori navode oko 19.000 zarobljenika i najmanje 40.000 Srba.
Uslovi u logoru bili su izuzetno teški — zarobljenici su bili smešteni u barake bez podova i kreveta, uz lošu higijenu, nedostatak hrane i čistu vodu. Bolesti poput tifusa i drugih zaraznih bolesti brzo su se širile među logorašima, a visoka smrtnost učinila je logor poznatim kao jedan od najtežih u Evropi tog vremena. Neki istoričari ga nazivaju „Pakao na zemlji“ zbog teških uslova i velike stope smrtnosti, koja je prema pojedinim procenama prelazila 85%.
Ovaj logor bio je deo šire mreže bugarskih logora za srpske ratne zarobljenike i civile, kojih je bilo najmanje 18 širom Bugarske tokom rata. Svi ti logori su ostavili duboke tragove u kolektivnoj svesti srpskog naroda, kao mesta patnje i masovnih gubitaka života.
Danas se sećanje na stradanje u logoru Sliven i drugim sličnim mestima čuva kroz istorijske radove, memorijale i svedočanstva potomaka i istoričara. Iako brojke o tačnom broju zarobljenika i preminulih variraju, neosporna je tragedija koju je ovaj logor predstavljao za srpski narod tokom Prvog svetskog rata.
Izvor: